Dionissios Sotirios Moschopoulos

Dionissios was born on October 4, 1931, in beautiful Cephalonia, in the village of Chavriata of Giallikis—a place he carried in his heart throughout his life. At only eight years old, he endured the great loss of both his parents, Panayi and Aikaterini. The youngest of seven siblings (four brothers and three sisters), he was raised by his older brothers and sisters, all of whom have now also passed from this life.

As a young man, seeking a better future, Dionysios made the courageous decision to leave his homeland and sail across the ocean to Canada. “I jumped from the boat,” he would often say, recalling the bold spirit with which he began his new life in Montreal. There, the warmth and support of his fellow Cephalonians helped him find his footing in a new country.

It was in Montreal that he met Angela, the great love of his life. She too had come from Greece and was working as a bank teller at the time. Their courtship blossomed—though not without its humorous beginnings. “At first, when I would see him outside the bank with his friends, chewing on his nails, I wasn’t interested. His smile was so wide it reminded me of half a moon. But as time went by, he grew on me. He was persistent, and when I managed to get to know him better, I knew I had found a good man,” Angela would always recall with a smile.

The two married on February 18, 1962. Two years later, they welcomed their first child, Katerina, named after Dionysios’ mother. Though they enjoyed the European atmosphere of Montreal, the harsh winters proved too difficult to endure. In search of milder weather, they moved west to Vancouver, British Columbia, where they later welcomed their two sons, Panagiotis and George. Panagiotis was named after his father and George after his mother’s father.

Dionysios devoted his career to the restaurant business, working both as a head chef and an owner-operator. A highlight of his career came when he served as head chef at the Greek Corner in Whitehorse, Yukon, from 1981 to 1985. His children were fortunate to spend summers there, discovering a wonderland of rivers, forests, endless daylight, fishing trips, northern lights, and cherished moments with the Vapheas family—his employers and later partners. Together, they would go on to open the Greek Corner in Richmond, B.C., in 1986. Dionysios proudly hosted Katerina’s engagement party there, a memory he held close to his heart.

Family was always at the center of his life. He was blessed with five grandchildren: from Katerina and her husband, Georgios Maninis—Nikola and twins Stella and Anna; and from George and his wife, Eleni Rigopoulous—Dionysis and Constantine.

In his later years, Dionysios found joy in gardening, tending to his fig trees, and growing pumpkins for Peter at Halloween. He also loved writing poems about his homeland, especially during his early family trips to Greece. After retirement, he remained active in the community, participating in Greek festivals and enjoying time with fellow elders.

He was a man who often reflected on life, always sharing his thoughtful philosophies with those around him. Blessed with a long and relatively healthy life, he leaves behind the proud legacy of his cherished children and grandchildren. May he now find eternal peace, reunited with all his loved ones who journeyed before him.

Ο Διονύσιος γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1931, στην όμορφη Κεφαλονιά, στο χωριό Χαβριάτα της Γιαλλικης—ένα μέρος που κρατούσε πάντα στην καρδιά του. Σε ηλικία μόλις οκτώ ετών, υπέστη το μεγάλο πλήγμα της απώλειας και των δύο γονιών του, του Παναγή και της Αικατερίνης. Ως το νεότερο από επτά αδέρφια (τέσσερις αδελφοί και τρεις αδελφές), μεγάλωσε υπό την φροντίδα των μεγαλύτερων αδερφών του, οι οποίοι πλέον έχουν επίσης φύγει από τη ζωή.

Ως νεαρός άνδρας, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον, ο Διονύσιος πήρε το γενναίο βήμα να αφήσει την πατρίδα του και να διασχίσει τον ωκεανό για τον Καναδά. «Πήδηξα από το πλοίο», έλεγε συχνά, θυμούμενος το θαρραλέο πνεύμα με το οποίο ξεκίνησε τη νέα του ζωή στο Μόντρεαλ. Εκεί, η ζεστασιά και η υποστήριξη των συμπατριωτών Κεφαλονιτών τον βοήθησαν να βρει τη θέση του σε μια νέα χώρα.

Στο Μόντρεαλ γνώρισε την Άντζελα, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Κι εκείνη είχε έρθει από την Ελλάδα και εργαζόταν τότε ως ταμίας τράπεζας. Η γνωριμία τους εξελίχθηκε σε σχέση—αν και με κάποιες αστείες αρχές. «Στην αρχή, όταν τον έβλεπα έξω από την τράπεζα με τους φίλους του να μασουλάει τα νύχια του, δεν με ενδιέφερε. Το χαμόγελό του ήταν τόσο πλατύ που μου θύμιζε μισό φεγγάρι. Αλλά με τον καιρό, μου έγινε συμπαθής. Ήταν επίμονος, και όταν κατάφερα να τον γνωρίσω καλύτερα, κατάλαβα ότι είχα βρει έναν καλό άνδρα», θυμόταν πάντα η Άντζελα με χαμόγελο.

Παντρεύτηκαν στις 18 Φεβρουαρίου 1962. Δύο χρόνια αργότερα, καλωσόρισαν το πρώτο τους παιδί, την Κατερίνα, που πήρε το όνομά της από τη μητέρα του Διονυσίου. Παρά την ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα του Μόντρεαλ, οι σκληροί χειμώνες αποδείχθηκαν δύσκολοι. Αναζητώντας πιο ήπιο κλίμα, μετακόμισαν δυτικά στο Βανκούβερ, Βρετανική Κολομβία, όπου αργότερα καλωσόρισαν τους δύο γιους τους, Παναγιώτη και Γιώργο. Ο Παναγιώτης πήρε το όνομά του από τον πατέρα του και ο Γιώργος από τον πατέρα της μητέρας του.

Ο Διονύσιος αφιέρωσε την καριέρα του στην εστίαση, εργαζόμενος ως σεφ και ιδιοκτήτης. Ένα σημαντικό σημείο της καριέρας του ήταν όταν υπηρέτησε ως σεφ στο Greek Corner στο Whitehorse, Yukon, από το 1981 έως το 1985. Τα παιδιά του είχαν την τύχη να περνούν εκεί τα καλοκαίρια τους, ανακαλύπτοντας έναν μαγικό κόσμο από ποτάμια, δάση, ατελείωτο φως, ψάρεμα, Βόρειο Σέλας και πολύτιμες στιγμές με την οικογένεια Βαφέα—τους εργοδότες του και αργότερα συνεργάτες. Μαζί, άνοιξαν το Greek Corner στο Richmond, B.C., το 1986. Ο Διονύσιος φιλοξένησε με υπερηφάνεια το πάρτι αρραβώνων της Κατερίνας εκεί, μια ανάμνηση που κρατούσε βαθιά στην καρδιά του.

Η οικογένεια ήταν πάντα στο επίκεντρο της ζωής του. Ευλογήθηκε με πέντε εγγόνια: από την Κατερίνα και τον σύζυγό της, Γεώργιο Μανίνη—Νικόλα και τα δίδυμα Στέλλα και Άννα· και από τον Γιώργο και τη σύζυγό του, Ελένη Ρηγόπουλου—Διονύσιο και Κωνσταντίνο.

Στα χρόνια της ωριμότητάς του, ο Διονύσιος βρήκε χαρά στον κήπο, φροντίζοντας τις συκιές του και καλλιεργώντας κολοκύθες για τον Πίτερ κατά το Halloween. Του άρεσε επίσης να γράφει ποιήματα για την πατρίδα του, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα οικογενειακά ταξίδια στην Ελλάδα. Μετά τη συνταξιοδότηση, παρέμεινε ενεργός στην κοινότητα, συμμετέχοντας σε ελληνικά φεστιβάλ και απολαμβάνοντας τον χρόνο με τους συνομηλίκους του.

Ήταν άνθρωπος που συχνά αναλογιζόταν τη ζωή, μοιράζοντας πάντα τις βαθιές φιλοσοφίες του με όσους τον περιέβαλλαν. Ευλογημένος με μακρά και σχετικά υγιή ζωή, αφήνει πίσω του την υπερήφανη κληρονομιά των αγαπημένων παιδιών και εγγονιών του. Είθε τώρα να βρει την αιώνια ειρήνη, ενωμένος με όλους τους αγαπημένους του που προηγήθηκαν σε αυτό το ταξίδι.

-

We little knew that morning

God was going to call your name,

In life we loved you dearly

In death we do the same.

It broke our hearts to lose you

You did not go alone,

For part of us went with you

The day God called you home.

You left us beautiful memories

Your love is still our guide,

And although we cannot see you

You are always at our side.

Our family chain is broken

And nothing seems the same,

But as God calls us one by one

The chain will link again.

Fond memories and expressions of sympathy may be shared at www.MountPleasantFuneral.com for the Moschopoulos family.