Bronislawa Kosowicz

Bronisława (Bronia) Kosowicz was born on January 8, 1943 to parents Jan and Anna (née Leszko) in the town of Raków, Poland. Her brother Henryk was born four years later.

Raków is located in what were the Eastern Borderlands of Poland prior to World War II, about 25 miles west of Mińsk, Belarus. Although rural and not densely populated, this area was the site of fierce defense against the much more numerous Soviet invaders from 1939-1941. From 1941-1944, the Germans occupied the town and imposed a ban on the Polish language. The Polish resistance movement was very active in this area, including the Polish Home Army and youth resistance organizations. Local Polish youth fought against Germany in the Kampinos forest, Naliboki forest, and Kielce region. Bronia’s future husband (Fortunat Antoni) and future brothers-in-law (Jan and Franciszek) were part of this group of young men and youth who fought in the resistance. The Soviet Union annexed the town of Raków from Poland in 1945.

Bronia was born at the tail end of World War II. While too young to remember the war itself, it had a profound impact on her life and her family’s life nevertheless. After the war, the family moved to the town of Trzcianka, in northwestern Poland, about 60 miles northwest of Poznań. This area was part of the recovered lands in western Poland. Poland’s infrastructure had been decimated during the war, so resources for education were scarce. Bronia completed secondary school by correspondence and received training in accounting. She subsequently worked at the provincial post office in Piła as a controller.

In June 1964 at the age of 21, Bronia married Franciszek Pasiewicz. Unfortunately, this was not a happy union, and Bronia and Franciszek eventually divorced in 1974. In December 1975, the Communist authorities granted Bronia permission to leave Poland and to travel to the United States for a one-month vacation. Bronia married Fortunat Antoni Kosowicz in February 1976 in Riverside, CA. Bronia and Tony spent the next four decades as residents of Riverside.

During the early years of her marriage, Bronia worked as a cook at an Italian restaurant and later as a housekeeper. She cared for Tony, who was 20 years her senior, during the latter years of his life when he was showing signs of dementia and most likely trauma suffered during World War II when he was a young resistance fighter. Bronia became a widow when Tony passed away in November 2010.

Bronia was very active at the Saint John Paul II Polish Center in Yorba Linda for many years. She was a proud cook and baker and received a lot of satisfaction from having people enjoy and compliment her food. She also enjoyed entertaining her family and friends at her home. The home that she and Tony shared was situated on a one-acre property in Riverside, so she took pride in her garden and fruit trees (orange, plum, sour cherry). Bronia made her own delicious wiśniówka (sour cherry liqueur). The oranges from her orange tree were some of the best ever.

Bronia began showing signs of dementia towards the end of 2020, most likely exacerbated by the isolation during the COVID-19 pandemic lockdown. It became clear that she was no longer safe living alone and needed supervision and assistance in daily tasks. Bronia spent the next 3 ½ years in memory care in Calabasas, Chino and finally Riverside (back to the place where she had spent more than half of her life). Bronia passed away on Sunday, June 9, 2024. She is survived by her family in Poland – her brother Henryk, sister-in-law Stefania, nieces Beata and Małgorzata and their husbands and children – and by her niece Joanna who lives in Switzerland with her husband and children. Bronia will join her parents and husband Tony at the cemetery in Trzcianka as her final resting place. Bronia will be very much missed by her extended family and friends in California

A funeral service for Bronislawa will be held Friday, June 21, 2024 from 11:00 AM to 12:00 PM at Saint John Paul II Polish Center, 3999 Rose Dr, Yorba Linda, CA 92886.

Bronisława (Bronia) Kosowicz urodziła się 8 stycznia 1943 roku w Rakowie w Polsce. Jej rodzicami byli Jan i Anna (z domu Leszko). Cztery lata później urodził się jej brat Henryk.

Raków położony jest na Kresach Wschodnich Polski przed II wojną światową, około 40 km na zachód od Mińska na Białorusi. Teren ten, choć wiejski i niezbyt zaludniony, był w latach 1939-1941 miejscem zaciekłej obrony przed znacznie liczniejszymi najeźdźcami sowieckimi. W latach 1941-1944 Niemcy zajęli miasto i wprowadzili zakaz używania języka polskiego. Dużą aktywność na tym terenie wykazał polski ruch oporu, w tym Armia Krajowa i młodzieżowe organizacje oporu. Młodzież polska walczyła z Niemcami w Puszczy Kampinoskiej, Nalibokach i na Kielecczyźnie. Do tej grupy młodych mężczyzn i młodzieży walczącej w ruchu oporu należeli przyszły mąż Broni (Fortunat Antoni) oraz przyszli szwagrowie (Jan i Franciszek). Związek Radziecki zaanektował Raków w 1945 roku.

Bronia urodziła się pod koniec II wojny światowej. Choć była zbyt młoda, by pamiętać samą wojnę, jednak wojna wywarła głęboki wpływ na jej życie i życie jej rodziny. Po wojnie rodzina przeniosła się do miasta Trzcianka w północno-zachodniej Polsce, około 95 km na północny zachód od Poznania. Obszar ten wchodził w skład ziem odzyskanych w zachodniej Polsce. Infrastruktura Polski została zdziesiątkowana podczas wojny, dlatego brakowało środków na edukację. Bronia ukończyła korespondencyjnie liceum ogólnokształcące i odbyła szkolenie z zakresu rachunkowości. Następnie pracowała w Urzędzie Poczty Wojewódzkiej w Pile na stanowisku kontrolera.

W czerwcu 1964 roku w wieku 21 lat Bronia wyszła zamąż za Franciszka Pasiewicza. Niestety, nie był to szczęśliwy związek i Bronia i Franciszek ostatecznie rozwiedli się w 1974 roku. W grudniu 1975 roku władze komunistyczne udzieliły Broni pozwolenia na opuszczenie Polski i wyjazd na miesięczne wakacje do Stanów Zjednoczonych. Bronia poślubiła Fortunata Antoniego Kosowicza w lutym 1976 roku w Riverside w Kalifornii. Bronia i Tuniek spędzili następne cztery dekady jako mieszkańcy Riverside.

Bronia przez pierwsze lata małżeństwa pracowała jako kucharka we włoskiej restauracji, a później jako gospodyni domowa. Opiekowała się Tuńkiem, starszym od niej o 20 lat, w późniejszych latach jego życia kiedy wykazywal oznaki demencji, które prawdopodobnie były efektem jego trudnych doświadczeń w czasie II Wojny Światowej gdy był bojownikiem ruchu oporu. Bronia owdowiała po śmierci Tuńka w listopadzie 2010 roku.

Bronia przez wiele lat aktywnie działała w Ośrodku Polskim św. Jana Pawła II w Yorba Linda. Była doskonałą kucharką i czerpała wiele satysfakcji z tego, że przygotowane przez nią jedzenie cieszyło się powodzeniem i otrzymywała za to wiele komplementów. Lubiła także przyjmować rodzinę i przyjaciół w swoim domu, który dzieliła z Tuńkiem i który znajdował się na jednoakrowej działce w Riverside. Była dumna ze swojego ogrodu i drzew owocowych (pomarańczy, śliwek, wiśni). Sama przyrządzała pyszną wiśniówkę, a pomarańcze z jej drzewa pomarańczowego były jednymi z najlepszych.

Pod koniec 2020 roku u Broni zaczęły pojawiać się oznaki demencji, które najprawdopodobniej zaostrzyły się w wyniku izolacji spowodowanej pandemią Covid-19. Stało się jasne, że nie jest już bezpieczna, mieszkając sama i potrzebuje nadzoru i pomocy w codziennych obowiązkach. Bronia kolejne 3,5 roku spędziła w specjalnych ośrodkach w Calabasas, Chino i wreszcie w Riverside (powróciła do miejscowości, w której spędziła ponad połowę swojego życia). Bronia odeszła do Pana w niedzielę 9 czerwca 2024 roku. Pozostawiła rodzinę w Polsce – brata Henryka, szwagierkę Stefanię, siostrzenice Beatę i Małgorzatę wraz z ich mężami i dziećmi– a także siostrzenicę Joannę mieszkająca w Szwajcarii z mężem i dziećmi. Bronia dołączy do swoich rodziców i męża Tuńka na cmentarzu w Trzciance, miejsce jej wiecznego spoczynku. Dalsza rodzina i przyjaciele, których pozostawiła w Kalifornii, będą bardzo odczuwali jej brak w ich życiu.